BEYAZ TREN’DEKİ ZÜMRÜT GÖZLÜ PRENSES…

• 

Türkiye Cumhuriyeti tarihinde eşi benzeri yoktur ki, bir prenses bu kadar sevilsin, eşiyle birlikte ülkemize yaptığı ziyaret yıllar geçse de bu kadar konuşulsun, dillere destan olsun. Giydikleri, yedikleri ve içtikleri bugünkü gibi anlatılsın.

İran Şahı(Şahınşah) Muhammed Rıza Pehlevi'nineşi Prenses Süreyya’dan söz ediyoruz.

Babası Şah Rıza Pehlevi’nin ardından 16 Eylül 1941’de tahta çıkan M. Rıza Pehlevi, güzeller güzeli ilk eşi Fevziye ile bir türlü mutlu olamazlar. Fevziye’nin, Şah istemediği halde 17 Kasım 1948 tarihinde memleketi Kahire’ye giderken kızı PrensesŞehnaz'ı da yanında götürmek istemesi, zaten kör topal yürüyen evliliğini sonlandırır.

Artık Şah’a yeni bir eş bakma zamanıdır. Kız kardeşi Prens Şems bu iş için biçilmiş kaftandır. Hemen işe koyulur.

ŞAH’I ESİR ALAN YEŞİL GÖZLER!

Şems’in arayışları devam ederken, bir toplantı sırasında Türkiye’nin Bağdat Büyükelçisi’nin güzel kızı Şermin Hanım’a âşık olan Pehlevi, içi zümrüt takılarla dolu sandık gönderip evlilik teklifinde bulunur. Sandık kapağı dahi açılmadan iade edilir ki, bu teklifin kabul edilmediği demekti. Şah büyük bir hayal kırıklığı yaşar. Koskoca İran Şahı bir Türk kızına talip olmuş, bu isteği de geri çevrilmiştir!

Şah’a kız bulma çalışmalarını emin adımlarla yürüten Sems ise bu yolda bir hayli yol almıştır. Almanya’nın İran Büyükelçisi’nin henüz 18 yaşındaki kızı Soraya’ya ait fotoğrafı ele geçirerek Şah’a gösterir. Daha ilk bakışta Soraya’nın zümrüt yeşili gözlerine esir düşen Şah, hemen evlilik teklifinde bulunur. Teklif kabul edilir. 12 Şubat 1951’de Saray’da yapılan muhteşem düğünle ikinci evliliğini gerçekleştirir.

Ne var ki, Şah Pehlevi’nin tek erkek kardeşi ve tahtının erkek tek varisi olan Prens Ali Rıza’nın 1954 yılında uçak kazası geçirmesi her şeyi altüst etmeye yetti. Şah ailesi ve İran halkının erkek çocuk vermesi için Prenses üzerinde dayanılmaz baskı oluşturduğu günler…

“DÜNYANIN EN GÜZEL KRALİÇESİ ANKARA’DA”

Çehresine ilahi sanatın en zarif figürlerinin nakşedildiği, efsunlu bakışlarıyla Şah Rıza Pehlevi’yi kendisine esir eden zümrüt gözlü Prenses Süreyya’nın, eşiyle birlikte 15 Mayıs 1956 tarihinde ülkemize yaptığı ziyareti ajansların, “DÜNYANIN EN GÜZEL KRALİÇESİ ANKARA’DA” manşetiyle geçtiği anlatıldı.

Türk halkı, ünlü Fransız tasarımcı Christian Dior’un kreasyonlarından lavanta çiçeği mavisi bir pardösü ile Ankara’da uçaktan inen Prenses Soraya’yı bağrına basar.

Türklerin, kendisine olan sevginin bir tezahürü olarak Süreyya adını verdiği Prenses, yoğun Ankara programının ardından 19 Mayıs törenlerini de izledikten sonra Karabük ve Zonguldak’taki sanayi tesislerinde incelemelerde bulunmak üzere eşiyle birlikte Beyaz Trenle Ankara’dan yola çıkarlar. Bu önemli seyahatte Cumhurbaşkanı Celal Bayar da eşlik eder.

PRENSES KARABÜK’TE…

Takvim yapraklarının 20 Mayıs 1956’yı gösterdiği, doğanın renk cümbüşleriyle bezendiği ilkbaharın artık vedalaşmaya başladığı, kavurucu sıcakların hakim olduğu hasat mevsiminin kapıda olduğu günler…

Güneşin camgöbeği gibi masmavi duran gökyüzünde iyice ferini yükselttiği bir günde Karabük İstasyonu tarihi günlerden birine tanıklık etmektedir.

İstasyon ve şehir merkezine doğru uzanan caddeyi hıncahınç dolduran vatandaşlar, Karabük’e girmekte olan Prenses’i görebilmenin heyecanını yaşamaktaydılar. Uzun bekleyişin ardından Beyaz Tren nihayet Karabük’e gelir. Prenses Süreyya, eşi ve yaverleri eşliğinde demir ve çeliğin başşehri Karabük’e ayak basar.

“SÜREYYA HANIM’IN GÜZELLİĞİNDEN ÇOK ETKİLENDİM”

Halkın trenden iner inmez bağrına bastığı ve etrafında sevgi yumağı oluşturduğu Prenses’i karşılayanlar arasında Eczacı Hikmet Derman Şeyhoğlu, Karabük Noteri ve aynı derneğin üyesi Nermin Derman ve Kaymakam Bey’in eşi yer alır.

Tarihi hadisenin canlı tanığı Şeyhoğlu, o anı dün gibi hatırladığını ve hiç bir zaman unutamadığını ifade ederek, söyle anlatıyor:

“Treni görünce herkesin heyecanı artık doruğa ulaşmıştı. Çünkü gelen kişi sıradan bir prenses değildi. O tarihlerde dünya O’nu konuşuyordu. Süreyya Hanım’ı ilk gördüğümde çok etkilendim. Ona yaklaşıp çiçeğimizi takdim ederek, ‘hoş geldiniz’ dedik. Güzel olduğu kadar nazik bir hanımefendiydi. İstasyondan Fabrikaya geçtiler. Fabrika gezisinden sonra Ülkü İstasyonu’ndan aynı trene binerek Zonguldak’a hareket ettiler.”

“ÜSTÜ AÇIK ARABAYLA VATANDAŞLARI SELAMLADILAR”

Karabük’ün duayen gazetecilerinden Ahmet Gölbek ise trenden üzerinde beyaz bir elbiseyle trenden inen Prenses’in, istasyondaki karşılamanın ardından eşiyle birlikte üzeri açık bir arabayla Hürriyet Caddesi boyunca dizilmiş vatandaşları selamlayarak Demir Çelik Fabrikası’na geçtiklerini aktardı.

KARADIR KAŞLARIN FERMAN YAZDIRIR…

Hani “trenin bir tekeri kavuşturursa, diğer tekeri ayırır” denir ya Karabüklüler, rüya gibi bir ziyaretin ardından Prenses Süreyya’ya veda etmek zorunda kaldılar.

Zümrüt gözlü Prenses’i taşıyan tren, Karabük’ten henüz ayrılmıştı ki; birden bire Yenice’nin zümrüt yeşili ormanlarının arasına dalıyor, kulaklara yörenin “Karadır kaşların ferman yazdırır” türküsündeki “Ormanların gümbürtüsü başıma vurur” tınısı fısıldanıyordu.

Karadenizi’e kavuşmak için coşkuyla akan Yenice Irmağı ile bir tünelden diğerine kıvrıla kıvrıla giden trenlerin serenat yaptığı yeşil vadi manzarasından çok etkilenen Süreyya Hanım, bir an dahi olsa trenin cam kenarından ayrılmadı. Şah’ın aklını başından alan zümrüt yeşili gözler, bazen metrelerce yükselen ağaçlarla bezenmiş ormandadır, bazen de şelale hızında akan ırmakta…

ÇİMENLER ÜZERİNDE PİKNİK YAPAN PRENSES!

Karabük ile Zonguldak’ın ortasında kalan Kayadibi İstasyonu’na yaklaşıldığı sırada sütun gibi çam ağaçlarının bulunduğu km 337’ye gelindiğinde makinistler kendilerine verilen talimatla trenin durdururlar.

Trenin durmasıyla birlikte bir miktar yiyecekle birlikte civar köylerin hıdrellez etkinliklerini de gerçekleştirdiği yere inen Prenses Süreyya ve diğer konuklar yemyeşil çimenler üzerinde bir süre dinlendiler.

ÇİÇEKLER BİLE BAŞLARINI PRENSES’E ÇEVİRDİ

Her zaman güneşe bakan çiçekler, bu defa yönlerini gürül gürül akan ırmağın sesi eşliğinde yemek yiyen Prenses’e çevirdiler. Bir daldan diğer dala konan kuşlar, en güzel serenatlarını Prenses’e yaptılar.

Piknik yapılmasını fırsat bilen makinistler de keyifle matara çaylarını içtiler. Mis gibi çam kokusunu ciğerlerine çeken konuklar için zaman ışık hızında akıp giderken, yolcu yolunda gerek denilip yeniden trene binerek Zonguldak’ ta hareket ettiler.

ERKEK ÇOCUK İÇİN GİZLİCE KAPLICAYA GİTTİ!

Binlerce insanı maden ocaklarında kaybetmiş, yüreği yaslı, iki katlı şehir Zonguldak’a varan Prenses Süreyya ve eşi Şah Pehlevi, önce Çatalağzı Elektrik Santrali’(ÇATES)ni ziyaret ederler. Zonguldak Deniz Kulübü’nde düzenlenen baloya katılır.

Gittiği yerlerde gülücükler dağıtarak sevenlerine karşı mutlu insan görüntüsü vermeye çalışan Prenses üzerindeki erkek çocuk baskısından da kurtulamıyordu. Halkta bunun farkındaydı aslında.

Çaydamar Mahallesi’nde bulunan Kokaksu Kaplıcaları’nın erkek çocuk doğurmak isteyenlerin şifa kapısı olduğu kulağına fısıldandı. Doktorların, “Sizden bir çocuk olma umudu yok” dediği Prenses, bu sözü duyar duymaz gizlice Kokaksu Kaplıcaları’na giderek umut aradı!

Şehirden ayrılacağı gece yarısına kadar da tarihi bir anı olarak bugün de muhafaza edilen Çatalağzı ÇATES misafirhanesinde istirahate çekildiler.

BEYAZ TREN’DEN SAVARONA’YA…

Yoğun bir İstanbul programı için Orhan Veli’nin siyah akar dereleri dediği Zonguldak’tan da ayrılma vakti gelmiştir artık.

Atatürk’ün önemli misafirlerini ağırladığı Savarona yatı, yıldızların çarşaf gibi sakin sulara süzülen ışıkları altında Prenses ve eşini almak üzere gece yarısı Zonguldak Limanı’na yanaştı. Karabük ve Zonguldak’tan sonra dünyanın en güzel şehrine ulaştırmak üzere önemli konuklarını alıp gözlerden kayboldu.

Ankara’dan Zonguldak’a Atatürk’ün Beyaz Treni ile seyahat eden Prenses Süreyya, Zonguldak’tan İstanbul’a da Atatürk’ün Savarona yatı ile gidiyordu. 21 Mayıs Pazartesi günü saatler 12.15’i gösterdiğinde İstanbul’a ulaşan Prenses ve eşi, Başbakan Menderes tarafından hafızalardan silinmeyecek muhteşem bir törenle karşılandılar.

SON UMUT YALOVA KAPLICALARI…

İstanbul’a vardığında da aynen Zonguldak’ta olduğu gibi Fatma Bacı lakaplı bir kadının çocuk doğurtmaya yardımcı olduğu anlatılınca derhal onu Savarona yatına çağırttı. Fatma Bacı’nın önerisiyle son umut olarak Yalova Kaplıcaları’na giderek şifa aradı.

Türk halkının gönlünde taht kurduğu, çocuklarına adının verdiği Prenses Süreyya mutlu bir evlilik sürdürüyordu. Ancak Zonguldak Kokaksu ve Yalova kaplıcalarına gitmesine rağmen! Şah Pehlevi’ye nur topu gibi erkek çocuk veremediği için Kraliyet ailesi tarafından istenmeyen kişi ilan edilerek, tahttan uzaklaştırıldı. Rüya gibi yedi yıllık 13 Şubat 1958’de sone erdi. Artık onun adı "Mahzun Prenses"ti.

Şah’tan ayrılan Mahzun Prenses, soluğu Avrupa’da ve sinemada aldı. Renkli hayattan da umduğunu bulamadı.2001 yılında Paris’te gözlerden uzak bir köşede sessizce hayata gözlerini yumdu.

İBRAHİM KEKEÇ KİMDİR?

Hemşehrimiz ve Araştırmacı Yazar İbrahim Kekeç, Ankara’da yaşıyor.

Almanya’da yayımlanan EURODER(Avrupa Kültür Haber Dergisi) ile Karabük Haber ve Karabük’ün Sesi gazeteleri ile değişik dergilerde yazarlık, editörlük ve genel yayın yönetmenliği görevlerinde bulundu. Memur-Sen bünyesinde Basın Danışmanlığı yaptı.

Ünlü kişilerle röportajlar yaptı…

2012 yıldan itibaren ulusal düzeyde yayımlanan KARDELEN dergisinde araştırma yazıları yayımlanan İbrahim Kekeç’in ünlü kişilerle gerçekleştirdiği röportajları bulunuyor.

Karabük Üniversitesi eski Rektörü ve şimdiki Milletvekili Prof. Dr. Burhanettin Uysal, Filyos Belediye Başkanı Ömer Ünal ve Futbol Federasyonu eski Başkanı Erdenay Oflaz röportaj yaptığı kişilerden bazıları…

İbrahim Kekeç, konuşma metni yazarlığı da yapabilen az sayıdaki kişilerden birisi.

Haber :